Knelpuntberoepen in rekening gebracht bij bepalen van opzegtermijn

Vandaag kreeg ik via de nieuwsbrief van Claeys en Engels een interessante newsflash met de bovenstaande titel.  Het ziet er naar uit dat de lengte van de opzegzegtermijn meer en meer een termijn kan worden waar allerlei factoren een invloed op kunnen hebben.  Er zijn nu een aantal recente arresten die onder andere rekenning houden met “knelpuntberoepen”.

De inhoud luidt als volgt :

“De opzegtermijn van hogere bedienden dient volgens de rechtspraak van het Hof van Cassatie bepaald te worden in functie van de kans van de bediende om een gelijkwaardige betrekking te vinden. In de praktijk bepalen de arbeidsrechtbanken de opzegtermijn echter vaak in abstracto door enkel factoren als anciënniteit, leeftijd en loon in rekening te brengen.Meer en meer lijkt het er echter op dat werkgevers ook rekening houden met de concrete situatie van de jobmarkt. Met andere woorden, hoe meer vraag er vanwege werkgevers bestaat om een bepaalde vacature in te vullen, hoe lager de opzegtermijn zou kunnen zijn.

Uit recente rechtspraak blijkt inderdaad dat rechters bij de begroting van de opzeggingstermijn rekening houden met de concrete tewerkstellingskansen, met name als het gaat om zogenaamde ‘knelpuntberoepen’. Zo was het arbeidshof te Antwerpen in een arrest op 5 januari 2009 van oordeel dat het feit dat de functie van de werknemer (verpleegkundige) voorkwam op de lijst met ‘knelpuntberoepen’ van de VDAB de begroting van de opzegtermijn negatief beïnvloedde.

In een recenter arrest van 13 oktober 2009 bevestigde ook het arbeidshof te Brussel deze tendens door rekening te houden met de concrete vraag op de arbeidsmarkt voor slagers, waardoor een lagere opzegtermijn werd toegekend.

Omgekeerd kan deze tendens ook gevolgen hebben indien de hogere bediende zelf ontslag neemt. Als deze laatste een functie uitoefent die moeilijk in te vullen is, dan kan de toepasselijke opzegtermijn langer zijn.”

 

 

Een lijst met wat nu juist knelpuntberoepen zijn, vintd u hier.